RealTime

Θέλει να βλέπει τα πράγματα να γίνονται σωστά. Κάθε φορά που βλέπεις τη συμμετοχή του σε οτιδήποτε, είναι πάντα στο υψηλότερο επαγγελματικό επίπεδο. Πίτερ Χόντκιν

Κείμενο από το Βίντεο:

Την πρώτη φορά που γνώρισα τον Ντέιβιντ Μισκάβιτς, ήταν όταν δούλευα για την Εκκλησία. Και θυμάμαι ότι υπήρχε λίγο – είχαμε μια μεγάλη συνέλευση, νομίζω ότι ήταν το 1993. Ήταν στη Μεγάλη Αίθουσα στο Κάστρο του Σαιντ Χιλ πάνω από εδώ. Και υπήρχαν πολλοί δικηγόροι από την Ευρώπη και διαφορετικοί άνθρωποι τριγύρω. Απλώς συζητούσαμε για την εξέλιξη των πραγμάτων.

Και θυμάμαι να κάθομαι στο τραπέζι μαζί του, ήταν στην αντίθετη πλευρά από εμένα. Εξαιρετικά καλά οργανωμένο άτομο, ξέρετε. Παρακολουθούσε πάντα όλα όσα συνέβαιναν εξαιρετικά καλά. Ήταν…ναι. Ήμουν πολύ εντυπωσιασμένος από το πόσο διορατικός ήταν. Είχε, πάντως, αίσθηση του χιούμορ. Δεν ήταν ένα σοβαρό είδος συνάντησης, κ.λπ. Αλλά το επίπεδο του ελέγχου του ήταν πολύ έκδηλο. Και το άλλο πράγμα που παρατήρησα γι’ αυτόν είναι ότι ήθελε πολύ να συμμετέχουν όλοι στη συνάντηση. Υπάρχει ένας πειρασμός, υπάρχει κάποιος εκεί που είναι προφανώς το πιο σημαντικό άτομο στο οποίο μιλάς. Αλλά ήταν πολύ σαφές ότι όλοι οι άλλοι θα πρέπει να συμμετέχουν επίσης.

Απλώς με τον τρόπο του μου κατέστησε σαφές ότι δεν περίμενε να κατευθύνω την επικοινωνία μου μόνο σ’ αυτόν. Ήταν μια συνάντηση. Και η επικοινωνία μου πήγαινε σε όλους στη συνάντηση. Και ο τρόπος που το έκανε αυτό, σχεδόν ανεπαίσθητα, ήταν πολύ εντυπωσιακός. Ξέρετε τι εννοώ.

Και όντως σε έκανε να αισθάνεσαι κάπως πιο άνετα, επειδή είναι διαφορετικό το να μιλάς σε ένα μόνο άτομο –αλλά προφανώς η ύψιστη θέση του στην Εκκλησία– από το να υπάρχει μια συνάντηση ανταλλαγής ιδεών. Έτσι, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση μόνο από αυτό, από την πρώτη συνάντηση.

Θυμάμαι που είχαμε μια συνάντηση, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι εκεί και ο Ντέιβιντ Μισκάβιτς πήγαινε γύρω και μιλούσε σε όλους, φροντίζοντας ότι μίλησε σε όλους εκεί, βασικά. Και υπήρχε ένας συνάδελφός μου που ήταν στη συνάντηση, και –δεν ξέρω πόση ώρα είχε κρατήσει– αλλά έπρεπε να φύγει νωρίς.

Και ο Ντέιβιντ Μισκάβιτς, προφανώς δεν ήξερε ότι έπρεπε να φύγει νωρίς, και έτσι πήγε να φύγει και ο Ντέιβιντ Μισκάβιτς ήταν στην αντίθετη πλευρά της αίθουσας και ενώ ήταν σε μια συζήτηση, παρατήρησε ότι αυτό το άτομο έφευγε και είπε: «Περίμενε», διέσχισε την αίθουσα και του μίλησε λίγο πριν φύγει. Το επίπεδο της επίγνωσής του για ό,τι συνέβαινε, ήταν απλά απίστευτο ακόμα και σε τέτοιες καταστάσεις, ξέρεις ότι απλώς μοιάζει να έχει αυτού του είδους, ένα όραμα για καθετί που συμβαίνει ενώ μπορεί ακόμη να έχει μια προσωπική συζήτηση μαζί σου, που είναι πολύ εντυπωσιακό.

Είναι πολύ προσγειωμένος ως άνθρωπος επίσης. Ξέρετε τι εννοώ. Πάντα θα εισάγει πράγματα στη συζήτηση που είναι απλώς σε τελείως ανθρώπινο επίπεδο. Ξέρετε. Ο αδερφός μου δουλεύει στο Λος Άντζελες περίπου στην ίδια περιοχή με αυτόν. Και το πρώτο πράγμα που κάνει, μιλάει για τον αδερφό μου. Ξέρετε τι εννοώ. Είναι απλώς πολύ ανθρώπινος.

Μιλούσε σε κάποια μεγάλη εκδήλωση, και συναντιόταν με λίγους Σαηεντολόγους μετά και έβγαζε φωτογραφία μαζί τους, που ήταν ευγενικό εκ μέρους του. Και θυμάμαι να στέκομαι εκεί, η γυναίκα μου ήταν μαζί μου και σκέφτηκα: «Εντάξει, πώς ποζάρω σε μια φωτογραφία, στέκομαι εκεί με τον Ντέιβιντ Μισκάβιτς και τα λοιπά». Και ως απόλυτος επαγγελματίας σκηνοθετεί κάπως τη λήψη. Και δεξιά, έτσι στέκεσαι και τα λοιπά, και μου έμαθε πώς να σταθώ για τη φωτογραφία και τα λοιπά. Και τέλεια, κοιτάς τη φωτογραφία μετά και λες: «Μπορείς όντως να δεις για τι πράγμα μιλάει. Ξέρει πώς να τραβήξει μια φωτογραφία ακόμα κι είναι σ’ αυτή».

Θέλει να βλέπει τα πράγματα να διευθετούνται σωστά. Θέλει να βλέπει τα πράγματα να γίνονται σωστά. Κάθε φορά που βλέπεις τη συμμετοχή του σε οτιδήποτε, είναι πάντα στο υψηλότερο επαγγελματικό επίπεδο. Ξέρετε. Και αφοσιώνεται σε πράγματα, δεν κάνει ποτέ τίποτα με ημίμετρα. Ξέρετε τι εννοώ. Μπορείς να το δεις αυτό με τις Ιδανικές Εκκλησίες.

Η καθεμία από αυτές έχει δημιουργηθεί σε απόλυτα τέλεια στάνταρ χρησιμοποιώντας τους καλύτερους επαγγελματίες κ.λπ. Και σε αυτό το επίπεδο κάνει τα πάντα.